چاپ کردن این صفحه

منجی از بصره کیست؟ (قسمت پنجم)

تحلیل موقعیت (3):

بعدازآنکه عبارت (ادوم) در (اشعیا 63: 1) از حیث معنای سمبلیک مورد کندوکاو قرار گرفت و با نظرات برخی از یهودیان در ارتباط با اشاره آیه به (بابل) عراق آشنا شدیم، مسئله دیگری را موردبررسی قرارخواهیم‌داد و آن شباهت عراق و ادوم می‌باشد که قضیه آن شبیه به قضیه ایلیا و یحیی می‌باشد.

احمدالحسن بیان نمود:

(و همچنین گاهی اوقات ممکن است در رؤیا شخصی را ببینی و مقصود رؤیا خود او نیست بلکه فقط اسم اوست، و گاهی اوقات شهری را در رؤیا می‌بینی و مقصود رؤیا خود آن شهر نیست بلکه شهری که در بعضی از صفات به آن شباهت دارد یا ممکن است منظور اسم آن باشد، پس رؤیاها کلمات خداوند و گاهی اوقات همراه با رموزی و اشاره‌هایی و حکمت کامل الهی می‌آیند، همانند وحی و کلام انبیاء و کلام خداوند در کتاب‌هایی که نازل کرده است).([1])

توجه داشته باشید که سرزمین ادوم برگرفته از لقب عیسو برادر یعقوب است، و ادومیان از نسل عیسو بوده و خون عیسو در رگ‌های آن‌ها جریان داشت، می‌توان بغض عیسو (ملقب به ادوم) به برادرش یعقوب را در (پیدایش 27: 41) مشاهده نماییم و همچنین به قضیۀ ممانعت عبور موسی و بنی‌اسراییل توسط پادشاه ادوم نگاهی داشته باشیم و آن را در (اعداد 20: 14 - 21) بیابیم و همچنین می‌توانیم حمله بابلیان به سرزمین مقدس و تشویق آنان به‌وسیله ادومیان را در (مزامیر 137: 7) بیابیم؛ تمامی این شواهد نشان از دشمنی و کینه ادوم و ادومیان نسبت به منصوبین خداوند دارد.

حال به این بخش که برگرفته از کتاب پاسخ‌های روشنگرانه، جلد 5، می‌باشد دقت کنید:

(امام مهدی (ع) به عراق وصی و فرستاده‌اش را فرستاد، ولی او را تکذیب کردند و به استهزاء گرفتند، و او را طَرد کردند، و خونش را حلال شمردند، و حسینیه‌های او را مُنهدم کردند، و انصارش را کشتند، و جسدهای پاکشان را به بدترین نوع مُثله کردند، و بقیه آنان از خانواده‌شان طردشده‌اند، و یا در زندان هستند که منافقین آنان را عذاب می‌کنند، آنان که با ستم و جورشان از صدام ملعون سبقت جستند، شما الان می‌بینید که همه مردم در عراق نسبت به کاری که حکومت بغداد با انصار امام مهدی (ع) انجام دادند خشنود هستند، بلکه بعضی از آنان به خاطر کشتن انصار امام مهدی (ع) به بعضی دیگر تبریک می‌گویند. آیا این کفایت نمی‌کند تا عذاب الهی به عراق و اهل آن برسد، مردمی که نه پیامبری را یاری دادند و نه امامی را، بلکه قبرهای اولیاء در عراق افزایش پیداکرده است، چون هرزمانی امامی برایشان می‌آمد او را خوار می‌کردند و می‌کشتند...الخ).

 نکتۀ دیگری که می‌توان از طریق آن عراق را مصداق «ادوم» در (اشعیا 63: 1) دانست، این است که عبارت «ادوم» به معنی «قرمز» می‌باشد، و سرزمین ادوم می‌تواند این‌گونه خوانده شود: «سرزمین قرمز»؛ اما آیا می‌توانیم عراق را سرزمین قرمز بخوانیم؟ پاسخ: اگر ما به (مکاشفه 18: 24) رجوع نماییم در مورد بابل یا «عراق» این‌گونه آمده است:

(و در آن، خون انبیا و مقدسین و تمام مقتولان روی زمین یافت شد).

پس از وجه دیگری نیز می‌توانیم عراق را سرزمین قرمز (ادوم) خطاب نماییم؛ همچنین در ارتباط با ادوم در (اشعیا 63: 1) جوزف بنسون سخنی را از اُسقف لوط آورده است که قابل‌تأمل می‌باشد؛ او گفته است:

(... اما واژه‌های ادوم و بصره را می‌توان به معنای اسم عام در نظر گرفت برای اینکه به‌طورکلی معنای یک دشت پر از خون یا مکان قتل‌عام را بدهد...).([2])

 اما حکومت و مردم عراق کسی را رد و مورد آزار قراردادند که با دلایل بسیاری آمده است؛ نام او احمدالحسن و متولدشده در بصره عراق می‌باشد؛ در مباحث بعدی از او بیشتر خواهیم گفت.


[1]- احمدالحسن، سیزدهمین حواری، ص ۱۲۸

[2] -https://goo.gl/4Af74C

 
 ادله دعوت سید احمد الحسن برای مسیحیان https://goo.gl/PFPbpc
 پاسخ به شبهات مسیحیان https://goo.gl/bQ4r3r

 تهیه شده توسط کارگروه علمی ادله مسیحیت تحت اشراف موسسه وارثین ملکوت

انصار امام مهدی (ع)

امام احمدالحسن علیه السلام فرمودند :

«ای مردم، علمای گمراه و پیروان‌شان شما را فریب ندهند. بخوانید، جستجو کنید، دقت کـنید و بـیاموزید و خود حقيقت را بـيابـيد و بر كس دیگری توکل نکـنید تا برای آخرت شما تصمیم‌گیری کند زیرا که فردا پشیـمان خواهید شد و فردا پشیمانی را سودی نخواهد داشت». خطبه پنجم محرم ۱۳۸۹ هـ.ش.

وبگاه: almahdyoon.co