چاپ کردن این صفحه

مسیحی: قرآن به کشتار دعوت می‌کند. این آیه از قرآن را بخوانید:(با کسانی از اهل کتاب که نه به خدا و نه به ‌روز جزا ایمان‌ دارند و نه آنچه را خدا و رسولش تحریم کرده حرام می‌شمارند و نه ‌آیین حق را می‌پذیرند، پیکار کنید تا زمانی که با خضوع و تسلیم، جزیه را به دست خود بپردازند). (توبه، ۲۹)

یمانی: در رابطه با این اشکال‌گیری، سخن احمدالحسن را تقدیم می‌کنم:

«معنی: قرآن، یکپارچه و کامل است و آنچه وهابی‌ها برای گسترش عقاید باطل و فتواهایشان در خصوص کشتار مردم انجام می‌دهند و آنچه مسیحی‌ها و دیگران در این روزها برای طعنه‌زدن به قرآن انجام می‌دهند، عبارت است از فرآیند تقطیع آیاتی از کتابی که یکپارچه و کامل است و نمی‌توان بخشی از آن را به‌دور از کل یا بقیۀ اجزا برگرفت. خداوند در قرآن بیان کرده که قرآن، یکپارچه و کامل است و جزء‌جزء‌کردن آن صحیح نیست و کسی که آن را جزء‌جزء کند، مُغرض است یا کسی است که می‌خواهد به شکلی کور و بی‌هدف طعنه بزند؛ مانند کسی که به گویندۀ «لا اله اله الله» می‌گوید تو کافری و وجود خدا را انکار می‌کنی؛ چراکه «لا اله» گفتی! یا کسی است که برای هدف نفسانی‌اش، می‌خواهد عقیده یا فتوای فاسدی را گسترش دهد؛ همان‌طور که وهابی‌ها چنین می‌کنند.

آیات قرآنیِ زیر از چنین رفتار منحرف و مغرضانه‌ای که برای تجزیه و بخش‌بخش‌کردن قرآن انجام می‌شود، بازمی‌دارد:

(... آيا به بعضی از کتاب ايمان می‌آوريد و بعضی ديگر را انکار می‌کنيد؟! پاداش کسی که چنين کند در دنيا جز خواری نيست و در روز قيامت به سخت‌ترين عذاب‌ها بازگردانیده می‌شود و خدا از آنچه می‌کنيد غافل نيست). (بقره، ۸۵)

(آنان که قرآن را بخش‌بخش کردند * به پروردگارت سوگند که همه را بازخواست کنيم * به‌سبب کارهايی که می‌کرده‌اند). (حجر، ۹۱ تا ۹۳)

اکنون آیۀ مدنظر یعنی توبه، ۲۹ را می‌آوریم؛ ولی با آیات بعدی‌اش، تا ببینیم چرا خداوند در اینجا مؤمنان را به کشتار تشویق می‌کند.

توبه:

(با كسانى از اهل كتاب كه به خدا و روز بازپسين ايمان نمى‌آورند، و آنچه را خدا و فرستاده‌اش حرام گردانيده‌اند حرام نمى‌دارند و متدين به دين حق نمى‌شوند، كارزار كنيد، تا با خوارى به دست خود جزيه دهند. * و يهود گفتند: «عُزَير، پسر خداست.» و نصارا گفتند: «مسيح، پسر خداست.» اين سخنى است [باطل‌] كه به زبان مى‌آورند، و به گفتار كسانى كه پيش از اين كافر شده‌اند شباهت دارد. خدا آنان را بكشد؛ چگونه [از حق‌] بازگردانده مى‌شوند؟ * اينان علما و راهبان خود و مسيح پسر مريم را به‌جاى خدا به الوهيّت گرفتند؛ با آنكه مأمور نبودند جز اينكه خدايى يگانه را بپرستند كه هيچ معبودى جز او نيست. منزه است او از آنچه [با وى‌] شريك مى‌گردانند. * می‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند؛ در‌حالی‌که خدا جز به‌کمال رسانیدن نور خود را نمی‌خواهد؛ هرچند کافران را خوش نيايد * او کسی است که فرستاده‌اش را با هدايت و دين حق فرستاد، تا او را بر همۀ دين‌ها پيروز گردانَد؛ هرچند مشرکان را خوش نيايد). (توبه، ۲۹ تا ۳۳)

بنابراین خداوند به جنگ با ایشان تشویق می‌کند؛ زیرا آن‌ها کسانی بودند که پیکار را آغاز کردند:

(می‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند، درحالی‌که خدا جز به کمال‌رسانیدن نور خود را نمی‌خواهد؛ هرچند کافران را خوش نيايد).

و فکر نمی‌کنم تشویق‌کردن به کشتن دیگران یا آمادگی برای کشتن دیگران یا آماده‌کردن نفرات برای کشتار دیگران، جنگ محسوب نشود؛ و معتقدم ارادۀ خاموش‌کردن نور خداوند با دهان‌هایشان، چنین مواردی و حتی بیشتر را در بردارد.

هرچند آیات گفته‌شده، گرفتن و پاسخ‌دادن را احتمال می‌دهد و اینکه جزو متشابهات‌ است؛ ولی آیۀ روشن و محکمی وجود دارد که بیان می‌کند خداوند مؤمنان را به جنگ با کسانی که با آن‌ها می‌جنگند تشویق می‌کند و مؤمنان را از تجاوز به دیگران باز‌می‌دارد؛ و متشابه به محکم باز‌گردانیده می‌شود.

خداوند متعال می‌فرماید:

(با کسانی که با شما می‌جنگند، در راه خدا بجنگيد و تعدّی مکنيد؛ زيرا خدا تجاوزکاران را دوست ندارد). (بقره، ۱۹۰)

به‌علاوه، عملکرد رسول خدا حضرت محمد(ص) واضح و روشن است. یهود که اهل کتاب هستند، با ایشان در مدینه در امنیت زندگی می‌کردند و به ایشان بدی نمی‌رسید تا اینکه این، آن‌ها بودند که جنگ با ایشان و کمک به کسانی را که با ایشان(ص) جنگیده بودند، آغاز کردند.

همچنین باید به این نکته توجه داشت که اسلام و دین الهی، دین را از سیاست جدا نمی‌داند؛ بلکه حکومت و سیاست، بخشی از دین است و در ‌نتیجه بسیاری از آیات در قرآن عبارت‌اند از قوانین نظامی که حقوق سرباز را در نبرد و کاری را که مجاز است در برابر کسی که با او می‌جنگد انجام دهد، مشخص می‌کنند. مؤمن تا زمانی که با او جنگی نشود نمی‌جنگد و تنها با دستور خداوند پیکار می‌کند تا اجر و پاداش بگیرد؛ به همین جهت خداوند برای مؤمنان در میدان نبرد، جنگ با کسانی را که با او می‌جنگند در آیات قرآنی تشریع فرموده است؛ همان‌طور که هم‌اکنون و پیش از این، حکومت‌ها برای لشکریانشان قوانینی را وضع می‌کنند و در آن، حقوق سربازانشان را در میدان نبرد بیان می‌کنند و آنچه جایز است و آنچه جایز نیست و... را تشریح می‌کنند.» (کتاب سیزدهمین حواری، ص51 تا 54)

انصار امام مهدی (ع)

امام احمدالحسن علیه السلام فرمودند :

«ای مردم، علمای گمراه و پیروان‌شان شما را فریب ندهند. بخوانید، جستجو کنید، دقت کـنید و بـیاموزید و خود حقيقت را بـيابـيد و بر كس دیگری توکل نکـنید تا برای آخرت شما تصمیم‌گیری کند زیرا که فردا پشیـمان خواهید شد و فردا پشیمانی را سودی نخواهد داشت». خطبه پنجم محرم ۱۳۸۹ هـ.ش.

وبگاه: almahdyoon.co