PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : سلام بر قائم آل محمد ..مولا و سرورم سید احمد الحسن ع



hossein
November 2, 2013 - 9:26 pm GMT, 09:26 PM
1. سوالی که همیشه ذهن مرا به خود مشغول ساخته این است
انسانهایی که توسط پروردگار خلق میشوند ....در لحظه خلقت این انسانها آیا پروردگار آگاه است از نتیجه کارشان {اینکه اهل بهشتند یا اهل ....}
اگر جواب خیر است
که خدا آگاه نیست ......زبانم لال ....
اگر جواب آری است
این امر چگونه با عدالت پروردگاردرتضاد نیست
که آگاهانه انسانهایی را خلق کند که میداند .فرجام بدی دارند

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی
چه اشکها که در گلو رسوب شد نیامدی
برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم نه
برای عده ای چه خوب شد نیا مدی

حسین .م.نیا ...تهران

يـوسف الأنصار
November 3, 2013 - 2:34 am GMT, 02:34 AM
پاسخ: واحد پاسخگوئی


بسم الله الرحمن الرحیم
و الحمدلله رب العالمین
و صلی الله علی محمد و آل محمد الأئمة و المهدیین و سلم تسلیما



السلام عليكم و رحمة الله و بركاته

خدا به شما خیر دهد، هر انسانی بر اساس سرشتی که خدای عزیز و جلیل او را سرشته است را می آفریند، تا خود راهش را بیابد، و این از عدل پروردگار حق تعالی ست که آدم را بر سرشت و فطرتی پاک آفریده است و برای هر آدمی چندین امتحان [امتحان عالم ذر، عالم مادی و...] قرار داده است و بر انسان است که راه خود را انتخاب و پیدا کند، زیرا که بر فطرت آفریده شده است و فطرت انسان او را به خدا بدون حتی راهنما می رساند، اما با این حال خداوند متعال [از باب رحمت و عدل] راهنمائی قرار داد تا اگر در راه یا انتخاب اشتباه کرد او را مجدداً به راه مستقیم هدایت کند.

(فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا).الروم: 30.
(سرشتى كه خدا مردم را بر آن سرشته است).

عـَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: (قُلْتُ فِطْرَتَ اللّهِ الَّتِى فَطَرَ النّاسَ عَلَيْها! قَالَ: التَّوْحِيدُ).اصول كافى ج : 3 ص : 19 رواية: 1.
هشام بن سالم گويد: از امام صادق (ع) آيه شريفه (فطرت خدائى است كه مردم را بر آن آفريده) را پرسيدم، فرمود: آن توحيد (يگانه پرستى ) است).

و بی تردید یگانه پرست که سرشتی پاک دارد سزاوار بهشت است، مگر آن کس که فطرت خود را تغییر داد، و بدانید خدا شما را توفیق دهد که خدای حق تعالی بر اساس نیت انجام کار بد بنده خود را مورد حساب قرار نمی دهد، بلکه بر اساس فعل نیک به او پاداش می دهد، مثلاً بنده ای نیت دارد فردا گناهی انجام دهد اما انجام نداد، خدای عزیز و جلیل بخاطر آن نیتی که در سر داشت او را مورد حساب قرار نمی دهد، اما اگر شب هنگام قبل از خواب نیت کرد که برای نماز شب بیدار شود اما بیدار نشد، خداوند حق تعالی ثواب نماز آن شب را برای او قید می کند، و این اوج عدالتی و رحمت است.

چنانچه یقین داریم که خدای حق تعالی عادل است و با عدالت و رحمت با بندگان خود مقابله کرده است، متوجه می شویم که خدا در این مسئله حق انتخاب را به بندگان خود داده است تا برترین باشند یا اسفل السافلین، مانند ابلیس و مانند بلعم که بهترین جایگاه را داشت اما با این حال بدترین راه را انتخاب کرد، آن جائی که حق تعالی مثالی در باره او می زند، الله فرمود:

(وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ * وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ).الأعراف: 176-175.
(و خبر آن كس را كه آيات خود را به او داده بوديم براى آنان بخوان كه از آن عارى گشت آنگاه شيطان او را دنبال كرد و از گمراهان شد * و اگر مى‏ خواستيم قدر او را به وسيله آن [آيات] بالا مى‏ برديم اما او به زمين [=دنيا] گراييد و از هواى نفس خود پيروى كرد از اين رو داستانش چون داستان سگ است [كه] اگر بر آن حمله‏ ور شوى زبان از كام برآورد و اگر آن را رها كنى [باز هم] زبان از كام برآورد اين مثل آن گروهى است كه آيات ما را تكذيب كردند پس اين داستان را [براى آنان] حكايت كن شايد كه آنان بينديشند).

و خدای عزیز و جلیل فرمود: (سَاء مَثَلًا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَأَنفُسَهُمْ كَانُواْ يَظْلِمُونَ).الأعراف: 177.
(چه زشت است داستان گروهى كه آيات ما را تكذيب و به خود ستم مى‏ نمودند).

آری به دنیا گرایش پیدا کردند و هوای نفس خود را پیروی کردند در نتیجه فطرت خود را به هزار رنگ، رنگی کردند و به خود ستم نمودند.


عـَلِيُّ بـْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قـَالَ سـَأَلْتـُهُ عـَنْ قـَوْلِ اللَّهِ عـَزَّ وَ جَلَّ حُنَفاءَ لِلّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ قَالَ الْحَنِيفِيَّةُ مِنَ الْفـِطـْرَةِ الَّتـِى فـَطـَرَ اللَّهُ النَّاسَ عـَلَيـْهـَا لَا تـَبـْدِيـلَ لِخـَلْقِ اللَّهِ قـَالَ فـَطَرَهُمْ عَلَى الْمـَعـْرِفـَةِ بـِهِ قـَالَ زُرَارَةُ وَ سـَأَلْتـُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِى آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى الْآيَةَ قَالَ أَخْرَجَ مِنْ ظـَهْرِ آدَمَ ذُرِّيَّتَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَخَرَجُوا كَالذَّرِّ فَعَرَّفَهُمْ وَ أَرَاهُمْ نَفْسَهُ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يَعْرِفْ أَحَدٌ رَبَّهُ وَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ يَعْنِى الْمَعْرِفَةَ بـِأَنَّ اللَّهَ عـَزَّ وَ جـَلَّ خـَالِقـُهُ كـَذَلِكَ قـَوْلُهُ وَ لَئِنْ سـَأَلْتـَهـُمْ مـَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللّهُ).اصول كافى ج: 3 ص: 20 رواية: 4.
زراره گـويـد: از امـام بـاقـر (ع) ايـن قـول خـداى عز و جل را پرسيدم : ((مخلصان خدا باشيد و باو مشرك نشويد) فرمود: فـطـرت حـنيفيه (مستقيم و بى انحراف ) است كه خدا مردم را بر آن آفريده (((آفرينش خدا را تغييرى نيست ))) فرمود: خدا مردم را بر معرفت خود آفريده .
زراره گـويـد و نـيـز از آن حـضـرت ايـن قـول خـداى عـزوجـل را پـرسـيـدم : ((و چـون پـروردگـارت فـرزنـدان آدم از پـشتهايشان نسلشان را برگرفت و بر خودشان گواه ساخت كه مگر من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا). فـرمـود: از پـشـت آدم نـژادش را تا روز قيامت در آورد، و مانند مورچگان خارج شـدنـد، سـپـس خـود را بـه آنـهـا مـعرفى كرد و وانمود، و اگر چنين نميكرد، هيچكس (در دنيا) پروردگارش را نمی شناخت، و فرمود رسول خدا (ص) می فرمايد: هر نوزادى بر همين فطرت مـتـولد مـی ـشـود، يـعـنـى خـداى عـز و جـل را خـالق خـود مـی دانـد، هـمـچـنـيـن اسـت قـول خداى تعالى: (اگر از آنها بپرسى، آسمانها و زمين را كه آفريده؟ خواهند گفت: خدا).

مقدمه ای بود که تقدیم شد، اما در مورد آگاهی خدا از خلقت و آفرینش: بی تردید خدا می داند و عالم است، و الا چگونه چیزی را خلق کند که حقیقت یا ختم عمل آن را نداند، اما مسئله خلقت را باید درک کرد که در مقدمه اشاره شد، خدا خلق را نیافرید تا به جهنم ببرد، بلکه کل پاسخ شما در واژه "انتخاب" است، انسان خود این راه را انتخاب کرد و خدا حقیقت این انتخابش را در آخرت نشانش می دهد.
خدا بی تردید می داند که بنده خدا چه راهی را اختیار می کند، و نتیجه اش چگونه خواهد بود، اما به یاد داشته باشید خدا به شما خیر دهد که همان بنده خدا بود که آفرینش خود را که اساس آن پاکی است را تغییر داد، و همان بنده خدا بود که در همه امتحان ها اراده نکرد برترین باشد، و همان بنده خدا بود که علی رغم راهنمائی های مکرر از طرف اولیای خدا بدترین راه ها را بر گزید.

مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحـْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ سـَعـْدَانَ بـْنِ مـُسـْلِمٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: (سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) بـِأَيِّ شـَيْءٍ سـَبـَقـْتَ وُلْدَ آدَمَ قَالَ إِنِّي أَوَّلُ مَنْ أَقَرَّ بِرَبِّى إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ أَجَابَ).اصول كافى ج: 3 ص: 18 رواية: 3.
امـام صادق (ع) فرمود: (از رسول خدا (ص) پرسيدند به چه علت از همه فرزندان آدم پيش افـتـادى؟ فرمود: زيرا من نخستين اقرار كننده به پروردگارم بودم، خدا از پيغمبران پيمان گرفت و آنها را بر خودشان گواه ساخت كه مگر من پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا، در آنـجـا مـن نـخـسـتـيـن پـاسـخ دهـنـده بـودم).

بعنوان مثالی مادی جهت درک مطلب: مدیر شرکتی را در نظر بگیرید، بر فرض اینکه سوء پیشنه کارمندی از کارمندان خود را بداند اما با این حال به او فرصت می دهد تا خود را اصلاح و برترین کارمندان شود، آیا مدیر شرکت اشتباه کرده است؟ آیا فرصتی که به او داد عین رحمت و محبت و ایثار نیست؟ و چنانچه کارمند علی رغم سوء پیشنه ای که دارد از فرصت به خوبی استفاده کند و از هر لحاظ کارمند نمونه شود آیا نباید سپاس گزار مدیر شرکت باشد؟
و اگر این کارمند فرصت را از دست بدهد و همه چیز را به استهزاء بگیرد و سعی در ایجاد اختلال در آن شرکت کند، آیا سود جوء بحساب نمی آید؟ آیا باید توسط مدیر شرکت توبیخ و اخراج شود یا اجازه داده شود که محیط شرکت را آلوده کند؟
در واقع مسئله ما نیز به این صورت است، خود انسان است که راه را انتخاب می کند و خدا انتخاب و اختیار را به بنده خود داده است، و لوح محو و اثبات در دست او سبحانه می باشد. ممکن است انسان برترین و ممکن است بدترین خاتمه را رقم بزند.

(إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا).الانسان: 3.
(ما راه را به او نشان داديم خواه شاكر باشد و پذيرا گردد يا ناسپاس).





واحد پاسخگوئی
مدیریت تالار
یکشنبه 1392/08/12 هـ.ش
28/ ذو الحجة/ 1434 هـ.ق